de tijd telt...

Lieve allemaal,

 

Langzaam begint te dagen dat de tijd in India begint te korten. Nog slechts 9 weken en ik zal weer thuis zijn. Dat betekent dat het tijd werd voor een ‘India-bucketlist. Aldoende vorige week een lijst opgemaakt en afgelopen weekend actief begonnen met het afwerken van punt 1; een trek naar Kareri.

 

Trek naar Kareri

Dat ik naar Kareri zou, dat stond al even. Slechte weersomstandigheden weerhielden de Nederlandse Ries, Engelse Nick en mij ervan in mijn vrije week te vertrekken. Na de laatste hevige storm toch zaterdagmorgen, kwart over 6, vertrokken. Een tocht die al enkele kilometers buiten Mcleod een fantastische flora en fauna, ouderwetse huisjes en schuchtere mensen liet zien. Genieten om hier te lopen. Een voorrecht! We verdwaalden tussen de graanvelden, de groene terrassen en in de bossen. We vonden uiteindelijk onze weg en werden lokaal opgevangen. We leefden voor 2 dagen mee in het eenvoudige maar bijzondere leven van deze mensen. Zo keken we mee hoe de vrouw voor ons rijst met dal maakte in haar kleien keukentje. Bekijk de foto’s hieronder en zie wat ik met een keuken bedoel. Het eten was zalig, de vrouw dolblij.

Na het eten waren de jongens tijdelijk ten einde. Omdat ik wist dat ik de zondagavond wegens school terug moest zijn en de jongens de plannen van de volgende dag nog niet wisten besloot ik nu, alleen, hoger de bergen in te gaan omdat ik daar de volgende dag geen tijd meer voor zou hebben. De eindbestemming, Kareri lake, 13 km verder en 2 km hoger dan ons stadje, haalde ik niet. Wel bereikte ik na 4000 traptreden (jawel!) de top van de berg vanwaar ik een prachtig zicht had over een geweldig stukje India waaronder ook de Himalaya.

‘s avonds sliepen we op jutezakken op een stenen grond. 8 uur met de familie op stok, 5.30 weer uit de veren. Moeder laat de koeien de stal uit en bakt chapatti, de kids vegen het huis en opa en oom zitten in hurkzit toe te kijken. Een leven waarvan zoveel mensen zouden denken dat het niet meer bestaat. Het was zo prachig, ik kan het niet uitleggen.

9 uur vertrokken we terug naar Mcleod. Zeer voldaan kwamen we daar, met trillende loopknieen en een verbrande nek, in de late namiddag aan.

 

Praktische rekenlessen en spannende pauzes op school

Afgelopen week een fijne week school gehad. Met de kinderen klassikaal aan het rekenen gegaan. Vierkante meters van kranten gemaakt. Daarmee de klas opgemeten en berekent hoeveel kuub water er in mijn lokaal zou passen. Volgordebepalingen en kansberekening. Niet uit de boeken maar ook praktisch werken was voor allemaal een groot plezier.

De pauzes vullen zich op dit moment met spel. Begin van de week veel flessenvoetbal gedaan op oneffen grond. Vrijdag kwamen de kinderen op school met 2 walkie talkies. In de pauze in duo’s met walkie talkie het dorp in gegaan en elkaar gezocht, bespied en geprobeerd te foppen. Spannend en sportief. Met hulp van meegenietende lokalen werden duo’s misleid of geholpen. Aan het walkie talkie verkeer moet nog een beetje gewerkt worden. Dat staat voor volgende week op het programma. Ook zullen we dan actief met pasen aan de gang gaan. Aanstaande vrijdag sluiten we de week af met een paasontbijt.

 

Flinke stormen met veel waterval

Verder de laatste tijd, vooral mijn vrije week, ontzettend veel storm en regen gehad. Veel inslagen, stroomuitval, landslides, neervallende bakstenen, houtbrokken en omgeslagen bomen. Indrukwekkend, soms best heftig en een paar keer echt eng in de avond.

Gelukkig wordt het nu warmer en warmer en valt er geen regen meer. De lente doet zijn intrede. De vlinderpopulatie doet dat op dit moment bewijzen.

 

Guesthouse wordt huiskamer

Het guesthouse is weer vol. Met de Italiaanse Antonio en de Indsche Seena breng ik veel tijd in de avond door. Samen koken of thee drinken. We boodschappen voor elkaar en bezorgen elkaar thee. Heb inmiddels al plannen om voor vakantie naar Sicilie te komen… Antonio’s pasta’s smaken zo goed. Antonio heeft een tv op zijn kamer gekregen toen hij zo ziek was de eerste week. Hij ruist en geeft zwart wit beeld maar het werkt! We treffen elkaar hier continu. Het voelt een beetje als een grote huiskamer. Erg fijn.

 

Na school: weer salsa!

De uren na school vullen ook gestaag. De Amerikaan die mij enthousiast met Marleen had zien badmintonnen nodigde mij eerder uit voor thee gevolgd door een tafeltennismiddag. Vanaf toen begonnen mijn tafeltennislessen die zich 3 maal per week herhaalden. Nu is zijn engelse vriend over. Hij blijft langere tijd, is waanzinnig goed in het spel en geeft mij nu behoorlijk serieus les. Met huiswerk en camera-reflectie-oefeningen. Ik geniet er van, het gaat steeds beter.

Afgelopen week is ook mijn salsaleraar terug gekomen. Bleef in eerste instantie voor korte tijd maar besloot al snel langer te blijven en weer les te gaan geven. Hij kwam gisteren naar me toe om te vragen of ik weer zin had om te dansen.. Vanaf komende week ga ik weer 2 keer per week lessen.

Wandelen doe ik nog steeds iedere ochtend een uurtje voor schooltijd. Marleen loopt niet meer mee. Lukte niet met haar shoptijden. Alleen is ook fijn, vrij in vertrektijd en route. ‘t Blijft een goed begin van de morgen.

Badminton staat momenteel een beetje stil. Marleen werkt hard en soms zijn we tot overlast omdat we midden op een drukke straat spelen. Veel alternatieven zijn er voor locatie niet.

Bakken bij Rogpa is niet meer wat het was het eerste half jaar. Wisseling van personeel is daar onder andere een reden van. Ik bak op dit moment minder omdat er vele andere vrijwilligers zijn die overdag kunnen bakken.

 

 

Lhamo gaat naar school

Met Lhamo gaat het goed. Gisteren ben ik met haar naar een school gegaan, heb haar ingeschreven en daar start ze morgen. Iedere dag krijgt ze daar engelse les. Omdat ze graag juf wil worden ga ik komende week naar TCV, Tibetan Children Village, een van de best aangeschreven Tibetaanse basisscholen van India. Daar ga ik informeren hoe Lhamo het  beste opgeleid kan worden tot juf. Daarna zullen we kijken of er daadwerkelijk mogelijkheden zijn en hoe we daaraan kunnen werken. Later meer daarover.

 

Genieten jullie allemaal van het weer. Afgelopen vrijdag 20 graden al… Dat moet de goeie kant op gaan. Mocht het toch even slecht zijn schrijf dan een leuk mailtje terug hoe het daar gaat. Zou leuk zijn! Groeten aan allemaal!

 

Liefs

 

 

Reacties 5

Amanda 07-04-2009 12:43

Hee nynemyn
de terugreis alweer in zicht, toe maar. een jaar India alweer bijna voorbij, wat gaat dat snel. Ook alweer een beetje zin in? of zou je nog wel langer willen blijven, Straks kennen ze je in Pigjum niet eens meer
Gaan jullie nog per auto terug? of neem je het vliegtuig?
xx Amanda

Tante Gitte 09-04-2009 18:30

Het was weer even genieten van je mooie verhalen Nynke, ik wens je alle goeds toe voor de laatste paar maanden,-het is nog maar kort!
Liefs Tante Gitte

Arjanne 10-04-2009 03:25

Eej Doeske!

Wat een positieve berichten.Je bent zo'n bevlogen wijfie...leukleuk om te lezen!Over 3mndjes gaan we weer live daten!

Tút!

Nelleke 10-04-2009 21:27

Hee Nyn, maak er nog wat van! Jou kennende komt dat wel goed enne, preston wacht nog wel even op ons hoor! Tot gauw, X Nel

Mariël 15-04-2009 22:36

Hej Nyn,

De terugreis alweer in zicht!! Wat gaat de tijd dan toch snel!! Wat beleef je er toch veel en wat schrijf je mooi!!

Liefs Mariël

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer