Maart-update uit Mcleod

Terug komen na weggeweest te zijn is het fijnste wat er is. Home sweet home, ook al is dat niet thuiskomen in het ouderlijk huis.

 

Al in het dal gaven de lichtjes in de bergen een warm welkom. Vanaf de landslide moest ik naar huis lopen. Genietend van het ontwaken van een Tibetaans bergdorp, de eerste biddende bejaarden, kwam ik terug in mijn oude kamer. Al was het koud, ik kon de eerste twee dagen vullen met een plezierig wederzien van oude bekenden en het herverkennen van dit dorp. Vele shopjes en restaurants hadden hun buitenmuren opnieuw geverfd. McLeod was klaar voor een nieuw seizoen. De rust stelde ik deze dagen op prijs, na een reis door druk en hectisch India was dit een fijne bijkomstigheid. Ik had weer een eigen keuken en sinds 6 weken ook een warme douche. Zalig!

 

Na 2 dagen had ik het wel gehad met die rust. Bij de meesten was ik voorlopig genoeg over de vloer geweest. Dagen kon ik niet meer vullen met vrienden bezoeken, niet met het bezoeken van winkeltjes want die waren gesloten en niet met het volgen van lessen in wat voor richting dan ook. Mcleod was nog steeds uitgestorven.

De grotere wandelingen waaronder het zoveelste Triund bezoek via een rodondendron bezaaid bergpad waren prachtig maar niet geschikt voor een dagelijks programma.

 

In Marleen haar gezellige thankashop bracht ik met deze Belgische meid vele theeuurtjes door. Midden in haar shop gooiden we onze voeten als kaarsen omhoog. Onze eigen yogaversies waren een groot succes. Bij zeldzame regenval lagen we naast elkaar in de deuropening, genietend van vallende hagelstenen of probeerden we zo snel mogelijk haar rode loper naar haar shop binnen te halen.

In overige uren hielp ik mijn Tibetanen met engels of was ik vrijwilliger bij de 'oldies day'. Bejaarden in een 'zorghuis' werden deze dag met cadeautjes, spel en aandacht in het zonnetje gezet.

 

Langzamerhand kwam er leven in Mcleod. De DalaiLama kwam even thuis en dat bracht mensen met zich mee. Op de 10e van maart liep ik mee in een massale protestmars voor de Tibetanen. Met duizenden Tibetanen, honderden vlaggen en spandoeken en steun van vele buitenlanders haalde deze mars in 70 landen de televisie. Voor een paar dagen was Mcleod buitengewoon populair.  

 

Rogpa ging begin maart weer open. Vanaf toen kon ik helpen met de herinrichting van de shop, af en toe wat barwerk en uiteraard het bakken. We begonnen met de opzet voor het voorjaarsdoel: een overname van de bakkerij door Tibetanen omwille van werkverschaffing.

 

Na de bakuurtjes was ik geregeld in restaurant Carpe Diem te vinden alwaar de Australische Lisa en ik tijdens een spannend kaartspel of goed gesprek zo de nodige drankjes nuttigden. Afgelopen week stelde ik te veel interesse in het rookgebeuren van mijn vrienden waardoor ik uiteindelijk ook zelf, ja eindelijk, mijn eerste sigaret rookte. Toen we die avond iets te druk werden trapte de baas, Nepalese vriend van Lisa, ons het gebouw uit en hebben we bij haar thuis de avond met een joint afgemaakt. Lollig over straat gerold en heerlijk geslapen. Hebben we die ervaring ook maar weer binnen.

 

De volgende ochtend met Engelse Nick om 8 uur geontbijt. Had die dag een afspraak bij een Tibetaanse arts maar omdat ik ditmaal een potje plas mee moest nemen besloot ik de afspraak uit te stellen. Ik had last van mijn adem maar had mijn twijfels of de dokter dat ook zou denken.

 

Sinds terugkomst heb ik de 25 jarige tibetaanse Lhamo leren kennen. Zij woont samen met haar vader, een ex politieke vluchteling, in een klein huisje, zonder ramen en een oersimpele keuken. Een wc/douche verder in de straat delen ze met nog 25 anderen. Omdat er momenteel een groot waterprobleem is wegens gebrek aan sneeuwval, is er geen spoelwater of douchewater. Haar vader is voorbij de 70, de laatste tijd ziek en zou, overigens net als alle anderen, veel beter verdienen. Lhamo en haar vader zijn 6 jaar geleden naar India gevlucht en hebben een bijzonder leven achter de rug. Haar verleden had mijn interesse. Momenteel probeer ik voor een opdracht vanuit een Tibetaanse stichting daar een verhaal voor op papier te zetten maar dat valt niet mee. Vader is geelectrocuteerd, geslagen en emotioneel gepijndigd. Ook kinderen hebben flink wat mee gemaakt. Dat staat niet zomaar op papier, raakt soms flink dat kleine hartje.

Vanuit Nederland ben ik gevraagd om in het najaar een lezing voor de kerk te doen. Daar zal ik vertellen over de situatie van de Tibetanen en mijn tijd hier. Ook zullen daar Tibetaanse artikelen verkocht worden. Met dat geld en een eigen bijdrage wil ik proberen Lhamo en haar vader een betere toekomst te geven. Lhamo zou heel graag naar school willen, heeft dat in Tibet nooit gekund omdat de hele familie op het land werkte en nu, hier, moet ze voor haar zieke vader zorgen. Bovendien is er geen geld. Waar klagen wij dan nog over?

 

Opa en oma Steensma zijn 2 weken geleden naar India gekomen. Heel erg fijn! Brachten pepernotenbakmeel mee waar we afgelopen week in Rogpa zelf pepernoten van hebben gemaakt. Momenteel hebben we de laatste vrije schoolweek. Opa en oma reizen met de familie door het noorden van India. Ik ben momenteel nog in McLeod. Had Lhamo uitgenodigd voor een Amritsar bezoek maar de ziekte van haar vader blijft haar leven bepalen. Nu spreken we hier af. Ook heel gezellig. Morgen vertrek ik met Nick de bergen in alwaar we een driedaagse, hopelijk sneeuw!- trek gaan doen.

 

Volgende week weer school. Aan een stuk door tot mijn terugkomst. Ja ja, die staat begin juni gepland! Zet mijn hoorn dus maar vast in de kamer, kan die vast acclimatiseren. En jullie agenda vrijhouden want ik heb al weer heel wat big hugs in de aanbieding.

Reacties 6

Desirée 24-03-2009 17:49

Wauw, wat weer een belevenissen. Gelukkig kan je nog steeds zo mooi schrijven!! Alsof ik erbij bij geweest, super! Geniet van je laatste vrije week, en zet em weer op straks met het lesgeven!

Liefs Desirée

nelleke 24-03-2009 17:55

Hee Nyn! Klinkt weer leuk al die verhalen! En ook wel indrukwekkend.. Nu duurt het echt niet lang voordat je terug bent! Kunnen we al bijna Preston reserveren? Hahaha, veel plezier met de trektocht en tot gauw maar weer! Liefs Nel

Janneke van Gils 24-03-2009 20:08

Hoi Nynke,

mooi verhaal heb je weer hoor!
Wel erg leuk om af en toe iets over jouw belevenissen te lezen.
Veel plezier daar nog .
Groetjes Janneke.

Wypkje 29-03-2009 16:07

Hee Nynke!

Mooie en interessante belevenissen!

Hieeel folle plesier noch, ek mei lesjaan!

xxx Wypkje

Mariël 05-04-2009 12:53

Hej Nynke!!

Wat kan jij toch mooi schrijven, super!! Heerlijk om te lezen en fijn dat je het zo naar je zin hebt. Succes weer bij het lesgeven!!

Liefs Mariël

Tante Gitte 05-04-2009 22:08

Lieve Nymke,zoals gewoonlijk heb ik van je verhalen genoten! Ik wens je nog steeds veel succes en geluk. Liefs van tante Gitte

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer