Free Tibet

De jetlag is over. Langzaam maar zeker beginnen onze dagen weer om 8 uur en sluit de 11 uur slaande klok onze dag af. Philip en Robin zijn naar Bombay. Met Anneke en de kinderen zit ik nog in McLeod Ganj.

In de vele gesprekkien van de afgelopen week leerde ik dat bedelen ook een beroep is, dat 1 en 1 niet altijd 2 hoeft te zijn en dat medelijden met armoedige mensen niks oplost.

Wat er om mij heen gebeurt zal ik moeten respecteren. Zoniet dan kon door ergenis wel eens een moeilijk jaar gaan worden.

Aldus, gisteren, met die gedachte, begonnen. Een bezoek aan het tempelcomplex waar de Dalai Lama huist; waar monniken en nonnen bidden, hun ronde lopen en discussieren en waar toeristen de rondlopende rode doeken zo mooi mogelijk proberen vast te leggen.

In het aangrenzende museum, dat de toestanden rond Tibet laat zien, wordt ik nogmaals op de feiten gerukt. Mijn beeld van China; welvarende mensen die rijst met stokjes eten, verandert plots in iets als 'stelletje hufters'. Dat zij Tibetanen zo vernederen; hun heilige geschriften als schoenzolen gebruiken, Tibetaanse monniken verplichten hun Dalai Lama te verafgoden en dat ook schriftelijk te ondertekenen. Foto's van his holiness die in woonkamers vervangen moeten worden door portretten van Mao Sedong.

Anneke en ik vragen ons af hoe het kan dat de Olympische Spelen in China worden gehouden. het land met het grootste percentage mensenschendigen. Het land wat Tibet zoveel onrecht aan doet, wat zijn eigen volk dom houdt, indoctrineert.... waarom zij??? Ik hoor mijzelf nog zeggen: ' Waarom is er dan geen ander land wat China op z'n plaats kan zetten?'. Nu vraag ik me af waarom landen zich niet terugtrekken van deelname aan de Olympische Spelen.

Buiten sta ik weer met beide benen op de grond. Letterlijk dan. Lopend naar de poort waar locals de lekkerste momo's verkopen zie ik het al staan. Een groot bord met tekst en protestfoto's. ' Polen voert actie tegen de schending van mensenrechten in Tibet en trekt zich terug van de Olympische Spelen' .

Een voorbijlopende Australische fotoknipper hoor ik tegen haar metgezellen roepen ' Polen goes not to the Olympics, I can't believe it. Ik zoek Anneke's ogen.... zij de mijne.

Reacties 1

Esther 28-07-2008 11:53

Hey Nynke,
Wat is het snel gegaan zeg, nu zit je daar alweer! Volgens mij heb je 't daar prima naar je zin. Erg leuk om te lezen wat je allemaal beleeft. Ook echt wat voor jou.
He, heel veel plezier en ik blijf je verhalen volgen.

Liefs esther

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer