Druk druk druk

Het afwerklijstje ‘wat in India nog te doen’ wordt langzaam afgewerkt…

 

Vrijdag 10 april vierden we op school een paasontbijt. ‘s Zaterdags wilden Lisa en ik onze verjaardagen met full moon, buiten, onder de sterren, met een kampvuurtje, borrel en veel vrienden, in Triund, een plek hoog in de bergen, vieren. Bepakt en bezakt keerde ik echter halverwege de route terug. Ik werd voor de eerste keer ziek en lag voor 4 dagen in bed. Voor mij geen feestje. Ik knapte op met pillen en bedrust.

 

Het weekend volgend brachten Lisa en ik, samen met een hoge lama (de Dalai Lama zei toen een jonge monnik hem een kopje thee inschonk: ‘He kom jij eens hier. Jij bent de reincarnatie waar we naar zoeken.’ aan artcentre Norbulinka. Voor een paar uur waren we ver weg van alles wat aan India deed denken. Een prachtige natuur met geweldige mensen, kunstwerken en gebouwen. Heel bijzonder ook om met deze belangrijke monnik een dag samen te zijn. Na Norbulinka bezochten we de Karmappa. De na de Dalai Lama hoogste persoon binnen het Tibetaanse boedhisme. Hij heeft zijn eigen klooster in Kangra (zie foto). Na een waardevolle toespraak werden we gezegend. Wederom erg bijzonder.

 

2 dagen later werd ik opnieuw ziek. Nu erger dan ervoor. Een combinatie van een virus en een bacterie. Waarschijnlijk een darminfectie (amoebe) ontstaan door slecht voedsel, vieze glazen en/of vieze wc’s. In het ziekenhuis kreeg ik medicijnen. Na 4 dagen was ik gelukkig weer de oude.

 

Zaterdags was ik jarig. Vrijdag kreeg ik van Lisa een surpriseparty in Carpe Diem waar ik ieder weekend een avondje met haar doorbreng. Toen op het overvolle dakterras de lichten uit gingen kwam Lisa met een grote chocoladetaart vol met lichtjes zingend naar mij toe. Iedereen zong mee. Zo’n warm en gelukkig moment. De taart werd verdeeld over alle mensen en samen genoten we van een heerlijke avond.

 

Zaterdag sprak ik velen van jullie op msn, kreeg ik mailtjes of berichtjes op hyves. Post kreeg ik van thuis. Telefoon van thuis en beppe! Dank daarvoor. Ze hebben mijn verjaardag tot een prachtige dag gemaakt.

Lhamo stond ‘s ochtends vroeg al aan mijn bed met een kata (witte sjaal als zegen) en had om 5 uur ‘s ochtends voor me gebeden in het klooster van de Dalai Lama.

‘s Morgens en ‘s middags kreeg ik bezoek op het zonnige dakterras. Dit was de eerste dag van 4 bloedhete zomerdagen. Tussen de bezoekjes door bezocht ik de mensen die om wat voor reden dan ook niet naar mij konden komen.

‘s Avonds ging ik uit eten met de familie. Ik werd verwend met vele cadeautjes.

 

Ik had mijzelf voor mijn verjaardag een zilvercursus gegeven waarin ik leerde juwelen te maken. Daar startte ik de dag na mijn verjaardag mee. Ik heb nu alle 3 lessen gehad, een ring en armband gemaakt en inmiddels ook al mijn cursus met een les verlengd. Het is heerlijk om te doen.

 

Afgelopen weekend ging ik met Matthew achter op de moter mee te touren. Stond al vanaf het begin van het jaar op het lijstje en kwam nu eindelijk tot werkelijkheid. Zalig om met de wind door de haren door de binnenlanden en bergen van India te skeuren.

 

Deze week zocht ik samen met een Tibetaan naar woonruimte voor haar. Onderweg werden we uitgenodigd voor een traditionele Indische bruiloft. Daar gingen we gisteren heen. Een bruiloft duurt drie dagen en is elke dag weer anders. We werden uitgenodigd ook voor vandaag en morgen. Helaas vindt de bruiloft grotendeels onder school plaats en kan ik er daarom niet bij zijn. Erg jammer maar gisteren was super. Die is maar binnen.

Toen we thuis kwamen genoten we van de bijna volle maan en de sterren hoog aan de hemel. Ik stelde voor om buiten te slapen. We brachten ons matras naar het dak en daar werd ik vanmorgen van de blaffende honden wakker. Jim, onze buurman uit Montana, kwam tot laat de avond bijwonen maar sliep uiteindelijk toch in zijn bed.

 

Met school werken we naar het einde. De boeken werken we zo ver mogelijk nog door zodat ze over 2 weken mee kunnen in de auto die van Bombay naar Nederland zal worden verscheept.

 

Lhamo en haar vader gaan erg goed. Vader heeft zijn zere kiezen waar hij al weken mee liep laten trekken. Vader heeft ook veel last van de benen. Hij had al jaren de wens om naar heilige waterbronnen te gaan in het noorden van India. Tso Pema en Manali stonden op zijn bucketlist. Het water zou hem beter maken. Het was nooit gebeurt omdat ze voor deze trip geen geld hadden. Los van of het water zijn benen zal genezen vond ik het erg belangrijk dat Lhamo en vader iets meer van India zouden zien en vooral; samen iets zouden doen want vader wordt steeds zieker en ouder. Ik heb haar daarom nu gezegd dat ze moest gaan, haar geld gegeven en vorige week is ze vertrokken. Volgende week komt ze terug.

 

Ook goed nieuws: Lhamo gaat naar school sinds we een dikke maand geleden voor haar de schoolpas hebben gehaald. Ze doet het erg goed, haar engels gaat veel voor uit. Na schooltijden regelen we soms extra priveklassen voor haar. Ook daar leert ze veel van.

 

Lhamo en haar vader hebben sinds 3 weken een ‘pas’ waarmee hun afval wordt opgehaald. Ook dat is een grote vooruitgang. Ook ander papieren en documenten proberen we op orde te brengen.

 

Lhamo weet inmiddels dat ik haar ook financieel ga helpen zodat ze later een beroep kan leren en de dingen die echt nodig zijn kan betalen. Dat geld wil ik op een savingaccount bij de bank hebben zodat er rente overheen komt en het veilig is. Lhamo en vader hebben nu al hun geld, een dikke 100 euro, in een kluisje tussen hun kleren verstopt. Bankaccount maken voor een Tibetaan zonder papieren is erg lastig. Zonder Refugee Card hoef je het niet te proberen. Die refugee card hadden we lang geleden al aangevraagd maar dat duurt erg lang. Nu de tijd voor mij begint te dringen heb ik druk achter de bank gezet. We hebben veel papieren moeten invullen, aanvragen moeten doen ( en heb flink staan sjansen, zijn Indiers erg gevoelig voor) maar nu kunnen we gelukkig toch een bankaccount openen (met maar liefst 8% rente) zonder aanwezigheid van een RC. Als Lhamo terug is van haar reis kunnen we daar mee doorgaan. Tot zover Lhamo en vader.

 

Gisteren zijn vele vrienden in een 10 – daagse stiltemeditatie gegaan. Een van de monniken is weg naar Delhi en andere vrienden zijn terug naar hun eigen land. Mensen blijven komen maar vooral ook gaan. Op dit moment dus erg stil.

 

Een van de 2 tafeltennisleraren is vorige week naar Engeland vertrokken. De avond voorafgaand hebben we nog een heerlijk afscheidsetentje gehad. Met mijn andere leraar heb ik gisteren voor het laatst ‘getraind’. Het gaat steeds beter. Vanavond gaat hij voor mij een kipsalade maken met geroosterde amandelen. Hij heeft een westers huis, een oase om er te komen. Ik kijk er naar uit. (vlees na lange tijd:D)

 

Tot zover, later meer. Nog een kleine 4 weken en ik ben er weer!

 

Liefs!

 

 

 

P.S. Ik heb nu niet alle foto’s want Lhamo heb ik mijn camera meegegeven dus kan die nu niet op de site plaatsen.

 

P.S.2.Voor Marjolein; de mars van 10 maart was van Mcleod Ganj tot ver beneden Dharmsala (15 km). Vorig jaar is de mars van McleodGanj naar de grens van Tibet geweest. De door de regering/politie gedreigde straffen voor eenzelfde mars naar Tibet dit jaar waren te groot om te riskeren..

Reacties 6

mem 07-05-2009 12:09

fijn te horen dat het goed gaat met je. Geniet van je laatste weken India, meid.....maar ik ben ook blij dat je straks weer in Nederland komt.

Groetjes mem

Nelleke 07-05-2009 15:48

Hee Nyn, fijn te horen dat het goed met je gaat! En wat goed dat je iets kunt betekenen voor de mensen daar! Nog eventjes.. en dan ben je er weer! Geniet van de tijd die je nog hebt in India, en we spreken elkaar gauw weer live (wat klinkt dat goed he)! Succes met alles afronden en tot gauw! X Nel

Desirée 07-05-2009 19:50

Hey Nyn!
Wat weer een belevenissen. Dat ziek zijn, is niet zo mooi.. ben je inmiddels weer helemaal opgeknapt?
Super dat je ook wat voor die mensen daar kunt betekenen.. wat hebben wij het eigenlijk goed he. Ik denk dat jij je daar behoorlijk bewust van bent geworden in India!

Meid, geniet nog ff van je laatste weken, ik stuur je binnenkort weer een lange mail!

Liefs Desirée

Esther 07-05-2009 20:05

Ontroerend om te lezen wat je betekent Nynk voor de mensen om je heen, bijzonder mens! Met een bijzondere geest ben je,

tot heeeeeel snel,

kus Esther

Amanda 10-05-2009 19:14

Heeej Nyn
nog 4 weken
woow ;-)
lekker weer naar Friesland. Je zal India vast ook heel erg gaan missen.
mooi verhaal heb je weer geschreven, wat fijn dat je de mensen daar zo goed helpt. Ook al kun je niet heel India helpen, elk klein beetje is in stukje in de goede richting
Geniet nog even van je laatste weken voordat er een eind komt aan je avontuur.
Ik heb echt bewondering voor je, een jaar naar India, een vreemd land, zonder familie, vrienden, muziek. Maar met wel weer een nieuwe familie en nieuwe vrienden, en zo te lezen heb je daar ook weer heel veel passies gevonden.

Dikke tút Amanda

Tante Gitte 13-05-2009 23:55

Lieve Nynke, bedankt voor je lieve verjaardagsbrief! Ik vind het geweldig, dat je aan zulke dingen denkt! Je verhalen zijn weer boeiend en interessant!! Wat zullen ze je daar missen, als je weg bent! Kus Tante Gitte

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer